மாங்காயைக் கண்ட மசக்கைக்காரி போல், அந்த சிகப்பு நிற பாட்டிலைத் தாவி எடுத்து என் கூடையில் போட்டுக்கொண்டேன். காரணம், பாட்டிலின் மேல் ஆங்கிலத்தில் எழுதியிருந்த எழுத்துக்கள் - ”மாங்காயிஞ்சு ஊறுகாய்”. இரவு உணவின் போது, தயிர் சாதத்திற்கு தொட்டுக் கொள்ள, பெரிய கரண்டி ஒன்றினால் எடுத்துப் போட்டுக்கொண்டு, ஆள்காட்டி விரலினால் வழித்து எடுத்து வாயில் வைத்தேன். பெரும் ஏமாற்றம். பாட்டிலை எடுத்து கவனமாகப் படித்தேன். ”மாங்காய் இஞ்சு” என்று எழுதியிருந்தது. பாட்டிலின் மேல் ஒட்டியிருந்த வண்ணப் படத்தில் மாங்காயும் இஞ்சியில் என்னைப் பார்த்து தனித் தனியாக கேலி செய்தன.
பத்து வருட அமெரிக்க வாழ்வில் மறந்து விட்ட சுவைகள் பல. இந்தியப் பயணத்தில் போது சிலவற்றை சுவைக்க வாய்ப்புகள் கிடைக்கின்றது. சிலவற்றை உணவு வகைகள் சுவைக்கக் கிடைப்பது கடினம். எழுதி வைத்து விட்டு மறந்துவிட வேண்டியதுதான். இதோ நான் எழுதி வைக்க விரும்புவைகளில் சில:
இலந்தை வடை: பாட்டிக்கு மாத்திரம் எப்படிக் கிடைத்ததோ அவை தெரியவில்லை. புழுக்கள் இல்லாத, செக்கச் செவேலென்ற அழகிய சிறு இலந்தைப் பழங்கள். அவற்றைக் கொண்டு பாட்டி செய்த இலந்தை வடை மிகவும் சுவையானவை. கடையில் சரம் சரமாக தொங்க விடப் பட்டிருந்த இலந்தை வடைக்கும் பாட்டியின் இலந்தை வடைக்கும் உள்ள ஒரு மிகப் பெரும் வித்தியாசம், அதன் நிறம். கடை வடை கறுப்பாக இருக்கும், பாட்டியின் வடை சிகப்பாக இருக்கும். அச்சிறுவயதில் திண்பதில் தான் ஆர்வம், செய்முறையில் இல்லை. பாட்டி உரலில் இலந்தை பழங்களை இடிக்கும் காட்சி லேசாக நினைவுக்கு வருகிறது. இலந்தையின் புளிப்பும், சிகப்பு மிளகாயின் காரமும் சேர்ந்த புளி+காரச் சுவை இன்றளவும் நாக்கில் ஊறுகிறது.
சில வருடங்களுக்கு முன் இந்தியா சென்றிருந்த போது எனக்கு இலந்தை வடை கொண்டு வர முடியாததற்கு பாட்டி மிக வருத்தப்பட்டார். காரணம் உரலில் இடிப்பதற்கு அவர் கையில் வலு இல்லை, உரல் இருந்த வீடும் அவரிடம் இல்லை. அம்மா கடையிலிருந்து கருப்பு இலந்தை வடையை வாங்கிக்கொடுத்தார். அவற்றில் புளிப்பு இருந்தது காரம் இல்லை. இம்முறை ஊருக்குச் சென்றால் இலந்தை வடைக்காக வருத்தப்பட பாட்டி இல்லை.
கொடுக்காய்ப்புளி: சிறு வயதில், எங்கள் வீட்டில் இருந்ததை விட தெருவிலும், மற்றவர்கள் வீட்டிலும் வாழ்ந்த நாட்களே அதிகம். எங்கள் வீட்டு எதிர் வீட்டில் ஒரு கொடுக்காய்ப்புளி மரம். அந்த வீட்டிற்கு நான் எப்போது வேண்டுமானாலும் போகலாம், எது வேண்டுமானாலும் செய்யலாம். மாடியிலிருந்து கைக்கெட்டும் தூரத்தில் கொடுக்காய்ப்புளி மரக்கிளைகள். எட்டாத கிளைகளை உலுக்க தொரட்டிக் கம்பு. எப்போதும் கொடுக்காய்ப்புளி வேட்டை. சில வருடங்களில் அந்த வீடு கைமாறியது. புதிதாக வந்த மனிதர்கள் மாறவில்லை. என் கொடுக்காய்வேட்டை தொடர்ந்தது. அப்பாவின் வேலை நிமித்தமாக மதுரையும் கொடுக்காயையும் விட்டு வேறு ஊருக்கு செல்ல வேண்டியதாயிற்று. நான் வேட்டையாண்ட அந்த கொடுக்காய் மரம் இன்னும் இருக்கிறதா, அல்லது செங்கல்லுக்கும் சிமெண்டிற்கும் வழிவிட்டு போய்ச்சேர்ந்து விட்டதா என்று தெரியவில்லை?
மாங்காய் இஞ்சு: ஒரே செடியில் (வேரில்?) எனக்குப் பிடித்த இரண்டு சுவைகள். இது ஊறுகாய்களின் ‘நிலைய வித்வான்’. சிறு வயதில் வீட்டிற்கு யாராவது திடீர் விருந்தாளியை அப்பா கூட்டிக்கொண்டு வந்து, “என்ன இரவுச் சாப்பாட்டிற்கு ஏதாவது இருக்கிறதா” என்று கேட்டால். “மத்தியானம் வச்ச சாம்பார் கொஞ்சம் மிச்சம் இருக்கு, நிலையவித்வான் வச்சுட்டா போச்சு” என்பார். டீ.வி வருவதற்கு முன், எல்லோர் வீட்டிலும் வானொலி ஆட்சி புரிந்து கொண்டிருந்தது. பெரிய கலைஞர்களின் கச்சேரி இல்லையென்றாலோ, சிறு நேர இடைவெளிகளை நிரப்ப வேண்டுமென்றாலோ “வாத்ய விருந்தா – நிலைய வித்வான்கள் வாசிக்கிறார்கள்” என்று ஆரம்பித்து ஏதாவது இசையை போட்டு சமாளித்து விடுவார்கள். வீட்டில் ஊறுகாய் ஏதும் இல்லை என்றால், மாங்காயிஞ்சிதான் நிலைய வித்வான். செய்வது மிகச் சுலபம் (மாங்காயிஞ்சு + பச்சை மிளகாய் + எலுமிச்சை + உப்பு), ஆனாலும் எவ்வளவு சுவை. சென்னை, பெங்களூர் போன்ற நகரங்களில் மாங்காயிஞ்சு கிடைக்கிறதா என்று தெரியவில்லை. அடுத்த தடவை முயற்சிக்க வேண்டும்.
விடுமுறையில் மிகவும் குறைந்த நாட்களுக்கே இந்தியா செல்வதால் சென்னை, பெங்களூர் போன்ற நகரங்களோடு எங்களது பயணம் முடிந்து விடுகிறது. அங்கே, விதவிதமான பீட்சாக்களையும், பாஸ்தாக்களையும், டாகோசையும், பரீட்டோக்களையும் பார்க்க முடிகிறது. நான் சிறு வயதில் விரும்பிச் சாப்பிட்ட இலந்தை வடையையும், கொடுக்காயையும், நுங்கையும் பார்க்க முடியவில்லை. திருச்சி, மதுரை போன்ற நகரங்களில் அவை கிடைக்கின்றனவா என்று தெரியவில்லை.
என் தேடுதல் சரியில்லையா, அல்லது அமெரிக்காவில் என் வீட்டுப் பக்கத்தில் உள்ள இந்தியப் பலசரக்குக் கடையில் மாவடு ஊறுகாய் கிடைக்கச் செய்யும், சென்னையில் வெஜிடபில் பிரமவேரா கிடைக்கச் செய்யும் உலகமயமாக்கல் இலந்தை வடையையும் அவை இருந்த பெட்டிக் கடையையும் சாப்பிட்டுவிட்டதா?
(*)———————————-(*)——————————–(*)
பின் குறிப்பு:
வலையில் தேடியதில் கிடைத்த சில சுட்டிகள்:
இலந்தை (Zizyphus Mauritiana) பற்றிய ஒரு மருத்துவ ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை.
மாங்காயிஞ்சு (Curcuma amada) பற்றிய ஒரு ஆராய்ச்சிக் குறிப்பு.
ஹவாயில் கிடைக்கும் கொடுக்காய்ப்புளி (Pithecolobium dulce)
மாங்காயிஞ்சு ஊறுகாய் போடும் முறை.
